Wtorki w Muzeum Chopina Wtorki w Muzeum Chopina

back

Chopin na 250-lecie teatru publicznego w Polsce. Czytania dramatów Chopin na 250-lecie teatru publicznego w Polsce. Czytania dramatów

Czy życiorys Chopina wytrzymuje próbę sceny teatralnej? Podczas czterech spotkań aktorzy pod okiem młodych reżyserów, Szymona Waćkowskiego i Barbary Wiśniewskiej, wcielą się w postaci z utworów scenicznych o życiu kompozytora. Czytania przybliżą nam temat twórczych rozterek oraz otoczenie Chopina - barwne osobowości, wielkich artystów, ale także protagonistów komicznych scen rodzajowych. Poznamy m.in. Chopina ironicznego, bohatera dramatu stylizowanego na romans hiszpański oraz artystę w trakcie tworzenia. Poczujemy atmosferę XIX-wiecznego salonu arystokratycznego oraz zbliżymy się do Chopina targanego wewnętrznymi sprzecznościami, samotnego i namiętnie towarzyskiego jednocześnie. Zaprezentujemy czasem zaskakujące interpretacje biografii Chopina, ubierzemy je w nieoczywistą formę, podejmującą dyskusję z utartymi wyobrażeniami na temat artysty. Spotkaniom będzie towarzyszyła muzyka na żywo w wykonaniu pianistki Natalii Czekały.

Prowadzenie: Katarzyna Marzęcka
Opieka reżyserska: Szymon Waćkowski (10 marca, 28 kwietnia), Barbara Wiśniewska (26 maja, 23 czerwca)
Oprawa muzyczna: Natalia Czekała

 

TERMINY I TYTUŁY SPOTKAŃ:

10 marca»Lato w Nohant« Jarosława Iwaszkiewicza
Nohant, niewielka miejscowość w centralnej Francji, gdzie gromadzi się kulturalna socjeta Paryża oraz polscy przyjaciele Chopina. W posiadłości George Sand, pisarki, emancypantki, towarzyszki życia polskiego kompozytora muzyka jest stale obecna. Proces twórczy Chopina staje się jednym z bohaterów tekstu. W tym miejscu artysta tworzy m.in. Balladę As-dur op. 47 i Barkarolę Fis-dur op. 60.

Miejsce tętni życiem i inspiruje, odwiedzane jest przez wielkoformatowych artystów, uczennice i przyjaciół Chopina. Choć pozornie wszyscy oddają się tworzeniu i rozmowom o sztuce, stopniowo do głosu zaczynają dochodzić ukrywane namiętności, frustracje i lęki. George Sand, świadoma nadchodzącego momentu schyłku, próbuje za wszelką cenę ochronić stworzoną przez siebie artystyczną oazę. Sytuacja zaczyna jednak wymykać się spod jej kontroli, powodując coraz bardziej komiczne skutki. To lato z pewnością nie będzie dla letników tak przyjemne i sielankowe jak poprzednie.

Czytanie dramatu Jarosława Iwaszkiewicza z udziałem znakomitych aktorów pozwoli nam odkryć skomplikowany związek dwojga kochanków, a także relacje łączące Chopina i syna George, Maurycego, pisarkę i jej córkę Solange. Iwaszkiewicz uważnie i krytycznie przygląda się elicie artystycznej otaczające kompozytora, tropi mechanizmy autokreacji i egoistyczne dążenia, nie uciekając jednak od dowcipu i ironii. Serdecznie zapraszamy na czytanie dramatu najczęściej inscenizowanego w historii utworów scenicznych poświęconych Chopinowi pod opieką reżyserską Szymona Waćkowskiego z muzyką na żywo.

Obsada: Dobromir Dymecki, Anna Moskal, Maciej Cymorek (AT), Oriana Soika, Michał Napiątek, Radomir Rospondek, Sonia Roszczuk, Martyna Trawczyńska (AT)


28 kwietnia
»Kochankowie z klasztoru Valdemosa« Janusza Krasnego-Krasińskiego
Żyję trochę więcej... Jestem blisko tego, co najpiękniejsze. Lepszy jestem
, stwierdza Chopin w pierwszych dniach pobytu na Majorce. Zapach dojrzewających pomarańczy, zapierający dech krajobraz i ciepło domowego ogniska, podgrzewane przez George Sand, zachwycają kompozytora. Tutaj podejmuje pracę nad cyklem 24 Preludiów. Euforia nie trwa jednak długo. Sielankowa kraina szybko okazuje się miejscem nieprzyjaznym, zamieszkanym przez nieufnych tubylców, a podróż marzeń zamienia się w prawdziwy obóz przetrwania.

Dramat Janusza Krasnego-Krasińskiego to nie tylko biograficzna opowieść o skomplikowanym związku dwójki artystów. To także studium wyobrażeń i lęków wielkomiejskiej Europy na temat tak zwanej prowincji, mającej zapewniać elitom wytchnienie i rozrywkę. Dystans i przymrużenie oka, z jakim autor zderza turystyczne fantazje z brutalną rzeczywistością, pozwalają spojrzeć na Kochanków z klasztoru Valdemosa jak na przewrotny reportaż podróżniczy.

Obsada: Dorota Androsz, Monika Babula, Adam Graczyk, Weronika Humaj, Anna Siek, Robert Wasiewicz, Maciej Zuchowicz


26 maja
»Tajemnica Chopina« Mateusza Glińskiego

"Coraz nowe batalie, nowe dyskusje...". XIX-wieczny salon paryski to miejsce fermentu intelektualnego. Chopin improwizuje przy fortepianie, podczas gdy jego otoczenie toczy zażarte dysputy o rodzących się doktrynach politycznych, filozofii i duchowości. 

Związek z pisarką George Sand, niejednoznaczna relacja z Delfiną Potocką, pełna troski przyjaźń z Janem Matuszyńskim, intymne rozmowy z Julianem Fontaną, światopoglądowe starcia postaci dramatu, to tylko niektóre wątki obszernego tekstu utkanego z listów, które Chopin pisał i wymieniał przez całe życie. Sztuka z jednej strony opiera się na autentycznej korespondencji, z drugiej zaś autor broni wiarygodności listów, które rzekomo wymieniali między sobą Chopin i Delfina Potocka, pianistka, śpiewaczka, muza romantyków, natchnienie Zygmunta Krasińskiego, wieloletnia przyjaciółka kompozytora. To jej artysta dedykuje m. in. Koncert f-moll op. 21 oraz Walc Des-dur op. 64 nr 1, jej głosem nie przestaje się zachwycać. Bliska relacja zrodziła plotki o rzekomym romansie, a w XX wieku ośmieliła Paulinę Czernicką do opublikowania spreparowanych fragmentów listów obojga, które wskazywały na bardzo intymny związek.

Postaci dramatu okazują się świetnymi obserwatorami, szczególnie Chopin charakteryzujący m.in. Thalberga z właściwą sobie swadą i błyskotliwością. O Paryżu współczesnym artyście padają bardzo różne słowa. Przepych, jałowa atmosfera salonu, ale także jedyne miasto, w którym warto żyć, szaleć, cierpieć i umierać. Niestrudzona i wdzięczna publiczność ciągle domagająca się muzyki Chopina niewątpliwie stanowi o sprzyjającej procesowi twórczemu atmosferze. Pianista jest pełen namiętności, zmienny, targany wątpliwościami, wypłakujący się przy fortepianie z listem od matki w dłoni. To miłośnik malarstwa, teatru, literatury, słynący ze swych celnych spostrzeżeń, a także oddany przyjaciel, którego szlachetność i bezinteresowność są doceniane. Jest także nieprzenikniony. Sztuka niczym film akcji trzyma nas w napięciu do końca koncentrując się na próbach odkrycia tajemnicy duszy Chopina. Cząstkę jej oddał każdemu, z kim obcował.

Obsada: Joanna Halinowska, Marta Juras, Oriana Soika, Wiktoria Wolańska, Piotr Piksa, Kamil Banasiak, Łukasz Borkowski, Mateusz Król


23 czerwca»Stroiciel fortepianu« Jadwigi Rodowicz
Utwór jest próbą stworzenia gatunku hybrydowego w dramacie, polskiej sztuki Nō z Chopinem-Shite (z japońskiego protagonista) i Delacroix-Waki (z japońskiego aktor pomocniczy), którzy po latach ponownie znajdują się w ogrodzie pełnym znaczeń w Nohant. Czy twórczość i duchowość Chopina można tłumaczyć za pomocą form teatru japońskiego, którego tematami są opowieści o bogach, walce dobra ze złem, świecie nadprzyrodzonym? Tekst Jadwigi Rodowicz to odważna, eksperymentalna próba zmierzenia się z materią sztuki kompozytora w konwencji dalekowschodniej, z tańcem w masce do chopinowskiego nokturnu i muzyką Nō opartą na bębenkach i flecie oraz chórem. Chopin pojawia się na początku w charakterze stroiciela, by następnie przeistoczyć się w ducha kompozytora rozmawiającego w onirycznej atmosferze z malarzem Delacroix o muzyce, sztuce, powołaniu, rozterkach, zmęczeniu wielkim miastem, tęsknocie za ojczyzną.
Sztuka miała swą prapremierę w 2011 roku w Teatrze Studio im. St. I. Witkiewicza w Warszawie w wykonaniu Teatru Tessenkai z Tokio, kolejna inscenizacja obyła się w Domu Urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli w 2014 roku. W obydwu przypadkach, w rolę stroiciela-ducha Chopina wcielił się Tetsunojō Kanze, aktor shite i mistrz sztuki nō szkoły Kanze. Jak hermetyczny tekst będący szansą dla teatru poszukującego sprawdzi się podczas czytań w wykonaniu polskich artystów?
Zapraszamy na czytanie dramatu pod opieką reżyserską Barbary Wiśniewskiej z muzyką na żywo.

Obsada: Irena Jun, Magdalena Popławska

Taniec nō: dr Jakub Karpoluk

Bęben: Krzysztof Guzewicz