Osoby związane z Chopinem Osoby związane z Chopinem

  • Bibliografia
  • Filmografia
  • Biogram
  • Adres
Rosa Tamarkina

Rosa Tamarkina

Rosa Tamarkina

*23 III 1920 Kijów, †5 VIII 1950 Moskwa

Roza Tamarkina – laureatka II nagrody III Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1937). Roza Tamarkina naukę gry na fortepianie rozpoczęła jako kilkuletnie dziecko. Po pewnym czasie wstąpiła do oddziału dziecięcego Konserwatorium Kijowskiego, gdzie przez pięć lat (1928-1932) jej pedagogiem był Mikołaj Goldenberg.

W latach 1932-1935 była uczennicą „specjalnej grupy dziecięcej” przy Konserwatorium Moskiewskim. Kurs wyższy Konserwatorium ukończyła w 1940 roku, jako absolwentka klasy fortepianu prof. Aleksandra Goldenweisera. Tego samego roku rozpoczęła aspiranturę u Goldenweisera, w latach 1943-1945 kontynuując ją pod kierunkiem prof. Konstantego Igumnowa.

Występy publiczne rozpoczęła w piętnastym roku życia, zdumiewając słuchaczy i krytyków dojrzałością interpretacji, temperamentem i wirtuozerią. Od 1936 roku rozwijała regularną działalność koncertową na terenie swojego kraju. Bez względu na to, czy grała Bacha, Mozarta, Beethovena, Czajkowskiego, Skriabina lub Rachmaninowa, a szczególnie Chopina – jej ujęcia wykonywanych dzieł były trafne, pełne szlachetnej prostoty, czaru i naturalnej poezji.

Na Konkurs Chopinowski w Warszawie, Tamarkina przyjechała jako siedemnastoletnia studentka. Już po pierwszym etapie wszyscy wiedzieli, że jest ona kandydatką do nagrody. W rezultacie, jury w którym znajdowali się tej sławy pianiści, co Emil Sauer, Wilhelm Backhaus, Józef Turczyński, Józef Śmidowicz i Jerzy Żurawlew, przyznało jej II nagrodę.

„Młodsza [...] od Zaka p. Roza Tamarkina [...] jeśli idzie o jej stosunek wewnętrzny do muzyki – napisał prof. Piotr Rytel – to kto wie, czy dziś już nie stoi ona ponad Zakiem. [...] Szesnaście lat i ta doskonałość techniki, wielostronność i swoboda.”

W 1946 roku Tamarkina podjęła pracę pedagogiczną w Konserwatorium Moskiewskim, co spowodowało znaczne ograniczenie jej występów. Z okazji 100. rocznicy śmierci Chopina, w październiku 1949 roku, w Wielkiej Sali Konserwatorium Moskiewskiego odbył się koncert, podczas którego Tamarkina wykonała Koncert f-moll Chopina. Jak się później okazało, był to jej ostatni w życiu pobyt na estradzie.

Roza Tamarkina upamiętniła się w świadomości słuchaczy fantastycznymi interpretacjami dzieł Chopina (Fantazji f-moll, Scherza b-moll i cis-moll, Poloneza fis-moll, Sonaty h-moll, Nokturnu G-dur i Koncertu f-moll), Liszta (Sonaty h-moll, Walca Mefisto, X Rapsodii węgierskiej, Parafrazy koncertowej „Rigoletto”), Schumanna (Fantazji C-dur) i Rachmaninowa (II Koncertu fortepianowego c-moll).

Na płytach utrwaliła m.in. Fantazję f-moll i Scherzo cis-moll Chopina.

Stanisław Dybowski

 

Wg kategorii: