Osoby związane z Chopinem Osoby związane z Chopinem

  • Bibliografia
  • Filmografia
  • Biogram
  • Adres
Jan Krenz

Jan Krenz

Jan Krenz

*14 VII 1926 Włocławek

Jan Krenz - jeden z najwybitniejszych dyrygentów polskich, należy do generacji muzyków, która rozpoczynając działalność po wojnie stworzyła fundamenty życia muzycznego w naszym kraju. Jako dyrygent zadebiutował 6 stycznia 1946 roku w Filharmonii w Łodzi.

W latach 1947-49 zajmował stanowisko dyrygenta Filharmonii w Poznaniu (debiutując tam również w operze Uprowadzenie z seraju Mozarta), a następnie w latach 1949-51 – Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, u boku Grzegorza Fitelberga, który widział w nim swego następcę. Lata 1953-1967 to intensywna działalność artysty na czele WOSPR, obejmująca nagrania, koncerty, liczne prawykonania dzieł kompozytorów polskich, stały udział w festiwalach Warszawska Jesień oraz wyjazdy zagraniczne, które uczyniły zespół znanym i cenionym w świecie. W roku 1963 odbyło się triumfalne i najdłuższe w dziejach polskich orkiestr tournée WOSPR (55 koncertów) przez Związek Radziecki, Mongolię, Chiny, Japonię, aż do Australii i Nowej Zelandii.

Niezależnie od pracy w kraju, w latach sześćdziesiątych Jan Krenz zajmował stanowisko I dyrygenta Orkiestry Radia Duńskiego w Kopenhadze, co było wynikiem znaczących sukcesów odniesionych w Skandynawii. W latach 1968-1973 był dyrektorem artystycznym Teatru Wielkiego w Warszawie; przygotowane przez niego premiery Otella, Elektry i Borysa Godunowa zapisały się w dziejach polskiej sceny operowej jako wybitne wydarzenia artystyczne. W tym czasie Jan Krenz odwiedził Amerykę Południową i Japonię, nawiązując systematyczną współpracę z tokijską orkiestrą Yomiuri Nippon Symphony. Prowadził też wielokrotnie – jako dyrygent gościnny – takie orkiestry, jak Berliner Philharmoniker, Staatskapelle Dresden, Filharmonia w Leningradzie, Concertgebouw w Amsterdamie, Santa Caecilia w Rzymie oraz czołowe orkiestry londyńskie.

W 1979 roku podpisał trzyletni kontrakt na stanowisko generalnego dyrektora muzycznego miasta Bonn. Powiększył orkiestrę Beethovenhalle do 122 muzyków, poszerzył tamtejszy repertuar symfoniczny, a na scenie operowej wystawił m. in. trzyaktową wersję Lulu Berga oraz Straszny dwór Moniuszki z czołowymi polskimi wykonawcami.

Jako kompozytor Jan Krenz debiutował w czasie okupacji Kwartetem smyczkowym na prywatnym koncercie konspiracyjnym. Uprawiał twórczość kameralną, wokalną i symfoniczną, a od 1982 roku – po blisko piętnastoletniej przerwie znów powrócił do komponowania. Jest również autorem muzyki teatralnej i filmowej (m.in. Kanał Andrzeja Wajdy, Eroica Andrzeja Munka).

Otrzymał wysokie odznaczenia, w tym dwukrotnie Nagrodę Państwową. Jego kreacje dyrygenckie podczas Festiwalu Warszawska Jesień zostały dwukrotnie nagrodzone statuetką "Orfeusza" przyznawaną przez krytyków muzycznych zrzeszonych w SPAM. Ma na swym koncie również nagrody za nagrania płytowe. Polskie Radio, z okazji przypadającego w roku 1995 jubileuszu 70-lecia istnienia, wyróżniło wybitne zasługi Jana Krenza dla polskiej radiofonii publicznej, przyznając artyście Nagrodę Honorową – "Diamentową Batutę".


 

Wg kategorii: