Osoby związane z Chopinem Osoby związane z Chopinem

  • Bibliografia
  • Filmografia
  • Biogram
  • Adres

Zofia Rosengardt-Zaleska

Zofia  Rosengardt-Zaleska

Zofia Rosengardt-Zaleska (1824-1868) była córką Józefa Rosengardta, oficera napoleońskiego i Józefy z domu Bańkowskiej (w literaturze błędnie "Bońkowska").

Jej ojciec (1793-1866), syn Franciszka, urodzony w Opawie na Śląsku austriackim, po nauce w Szkole Kadetów, zaciągnął się do jazdy i odbył kampanię w Rosji 1812 r.; w Wilnie dostał się do niewoli, z której powrócił w 1814 r. Przydzielony do Sztabu Kwatermistrzostwa Generalnego Wojska Polskiego; awansowany na porucznika, następnie kapitana. Po upadku powstania przydzielony do Korpusu Weteranów przy służbie Spisu i Zaciągu, skąd wziął dymisję w 1835 na skutek powtórnego paraliżu (pierwszy go dotknął przy niwelacji Jeziornej w 1828 r.). W literaturze mylnie identyfikowany był ze znanym hotelarzem i restauratorem warszawskim, Konradem Rosengardtem, właścicielem m.in. Hotelu Wileńskiego w Warszawie, który słynął z wybornej kuchni („pierogi rosengartowskie").

Zapewne na skutek inwalidztwa męża, ciężar utrzymania rodziny spadł na matkę, która, obarczona czterema córkami (syn zmarł w dzieciństwie), borykała się z trudnościami finansowymi. Z tego powodu przynajmniej jedna z córek, Zofia, spędziła trzy lata na wsi, poza rodziną. Jakieś więzy łączyły ją z Bytomiem. Pomimo trudności materialnych, uzdolniona muzycznie Zofia otrzymała odpowiednie wykształcenie; jej nauczycielem był Wojciech Żywny.

W Warszawie Zofia utrzymywała bliskie kontakty z rodziną Chopina, zwłaszcza z jego siostrami. W maju 1843 r. wyjechała do Paryża, z nadzieją, że poparcie listowne sióstr Chopina ułatwi jej możliwość otrzymania lekcji u mistrza, jednak musiała czekać sześć miesięcy na pierwsze spotkanie z Chopinem.

W Paryżu znalazła się w środowisku Wielkiej Emigracji, gdzie poznała m.in. Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Klementynę z Tańskich Hoffmanową i Stefana Witwickiego. Ten ostatni umożliwił jej kontakt z kompozytorem.

Pierwsza lekcja odbyła się w listopadzie 1843 r. Do połowy marca roku następnego było ich dziesięć, ze średnią częstotliwością raz na miesiąc. W tym samym czasie Zofia poznała Józefa Bohdana Zaleskiego (1802-1886), którego poślubiła w listopadzie 1846 roku, a świadkiem ich ślubu był Chopin. Przez pewien czas małżonkowie mieszkali na południu Francji w Hyères, potem w Fontainebleau, następnie w Paryżu. Lato 1847 roku spędzili w Rzymie, gdzie spotkali się z Norwidem. Mieli sześcioro dzieci, z których dwoje zmarło bardzo wcześnie.

Pozostawiła Pamiętnik, cenne źródło do biografii Chopina, z którego m.in. wynika ukrywane marzenie poślubienia Chopina. Osobowość i zachowanie swego nauczyciela w codziennych sytuacjach Zofia opisuje z perspektywy uczennicy uwielbianego mistrza. Kreśląc w Pamiętniku barwny portet Chopina, uwypukla jego wrażliwość a zarazem chwiejność nastrojów i burzliwy temperament. Kariery muzycznej nie zrobiła. Zmarła w 1868 roku.

Piotr Mysłakowski


 

Wg kategorii: