KOMPOZYCJE kompozycje

Mazurek g-moll incypit

Gatunek: Mazurek

Tonacja: g-moll

Opus lub numer Wydania Narodowego: [op. 67 nr 2]

Data powstania: 1848 - 1849

Wg Fontany: 67 nr 2

Wg Paderewskiego: X/45

Wg Turło: 93

Obsada: fortepian

 

Ekspresją żalu naznaczone zostały z pewnością dwa mazurki uważane przez biografistów za ostatnie: g–mollf–moll – wydane przez Fontanę wśród utworów pośmiertnych. Zostały skomponowane (g–moll) lub naszkicowane (f–moll) na przestrzeni dwu lat ostatnich, jednak dokładne daty ich powstania nie są znane.

Chopin czuł się samotny, jak sam to wyraził w jednym z listów do Wojciecha Grzymały: „Czuję się sam, sam, sam – chociaż otoczony”. Rok 1848 został upamiętniony ostatnim paryskim koncertem w Sali Pleyela i zorganizowanym przez Jane Stirling tournee koncertowym po Anglii i Szkocji. To stamtąd szły do Grzymały słowa smutne i przejmujące: „Świat mi ten jakoś mija. Tymczasem moja sztuka gdzie się podziała? A moje serce gdziem zmarnował?”

Przypuszcza się, że Mazurek g–moll (umieszczony przez Fontanę w opus 67) – powstał po powrocie ze Szkocji, zimą roku 1848 lub na wiosnę 1849. Przynosi melodię czystą i śpiewną, krystalicznie jasną. Na moment wkracza muzyka wiejska, zaś po niej pojawia się parę taktów melodii nuconej przez fortepian w ciszy – zanim nie zabrzmi na nowo muzyka początku. Także ten mazurek (g–moll) wpisuje się w nurt „nowej prostoty” dzieł ostatnich. Trudno chyba byłoby Chopinowi skomponować coś bardziej prostego i skromnego.

Autor: Mieczysław Tomaszewski
Cykl audycji "Fryderyka Chopina Dzieła Wszystkie"
Polskie Radio II


 
Opus

The Real Chopin »

Dina Yoffe

Mazurek g-moll [op. 67 nr 2]
 
Galeria »
 
mini