Wydawnictwa Wydawnictwa

back

Seria wydawnicza Dzieła Chopina. Wydanie Faksymilowe pod redakcją Zofii Chechlińskiej to wieloletni międzynarodowy projekt naukowo-wydawniczy, którego celem jest wydanie wszystkich dostępnych rękopisów utworów Fryderyka Chopina w postaci faksymilowej z naukowym komentarzem.

Projekt jest pierwszym na świecie przedsięwzięciem na tak szeroką skalę. Przy jego realizacji współpracują naukowcy z Polski, Francji, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Niemiec, Hiszpanii, USA oraz Japonii. Partnerami projektu są biblioteki posiadające w swoich zbiorach rękopisy Chopina, uniwersytety, wydawnictwa muzyczne oraz towarzystwa chopinowskie.

To szczególne wydawnictwo jest pierwszą próbą wydania kompletu rękopisów muzycznych Chopina a ponadto najdoskonalszym opublikowanym dotychczas odwzorowaniem graficznym oryginałów dzięki zastosowaniu najnowocześniejszych technologii fotografii i druku. Dzięki sześciu wersjom językowym komentarza źródłowego seria jest doskonałym źródłem wiedzy o rękopisach Chopina. Komentarze źródłowe autorstwa wybitnych specjalistów zawierają najbardziej aktualne informacje na temat historii publikowanych rękopisów.

Kompletne wydawnictwo stworzy niespotykaną dotąd możliwość dostępu do wiernych kopii wszystkich, rozsianych po całym świecie oryginałów rękopisów muzycznych Chopina, opatrzonych aktualnym naukowym komentarzem w sześciu językach: polskim, angielskim, francuskim, niemieckim, hiszpańskim i japońskim.

Wydawnictwo ma na celu zachowanie i upowszechnienie dziedzictwa Fryderyka Chopina w Polsce i na świecie poprzez powielenie i zabezpieczenie zawartości jego rękopisów, udostępnienie oryginalnego tekstu Chopina do celów badawczych, umożliwienie maksymalnego zbliżenia praktyki wykonawczej do intencji kompozytora oraz weryfikację wiedzy o źródłach i udostępnienie jej w komentarzach źródłowych.

W celu uzyskania dalszych informacji i zamówienia pierwszych tomów, zapraszamy do sklepu internetowego NIFC, 
lub prosimy o kontakt

Narodowy Instytut Fryderyka Chopina
ul. Tamka 43
00-355 Warszawa
tel: (+48 22) 44 16 100
fax: (+48 22) 44 16 113
email: nifc@nifc.pl
pl.chopin.nifc.pl


Dobrze się dzieje, że Narodowy Instytut Fryderyka Chopina rozpoczyna publikację wydania faksymilowego dzieł Chopina. Dobrze, że półautograf partytury "Koncertu f-moll" ukazuje się w tak pięknej i technicznie wiernej postaci jako jedna z pierwszych z pozycji tego wydania. Trudno przecenić korzyści i radość z jego oglądu. Każdy miłośnik muzyki Chopina, zależnie od swych zainteresowań, dostrzeże w nim istotne walory.

Chopinolog napotka przede wszystkim wielką ilość informacji muzycznych, nie tylko dzięki objętości manuskryptu, ale też dzięki bogactwu elementów związanych z jego zapisem. Stanie on przed odwiecznym zagadnieniem, jakim jest relacja między inwencją a konwencją w dziele artystycznym, w naszym przypadku - między inwencją genialnego twórcy a współczesną mu konwencją myślenia muzycznego: myślenia w kategoriach krzyżujących się stylów, brzmienia ówczesnego fortepianu, manier instrumentacyjnych, zwyczajów wydawnictw muzycznych, smaku odbiorców muzyki i wszystkich z tym związanych imponderabiliów. Wielki znawca edytorstwa, K. Górski, stwierdza w swoim podstawowym dziele: "Z góry można powiedzieć, że jednorazowe przerobienie autografu na pewno będzie niedokładne. Czasem zauważa się jakąś rzecz dopiero przy trzecim odczytaniu" [1]. Mając w każdej chwili pod ręką wierną replikę zapisu tego centralnego w twórczości Chopina dzieła, badacz trafniej i szybciej odpowie na pytania, na które nie było dotąd odpowiedzi, sprostuje wiele nieporozumień, postawi wiele nowych zagadnień.

Pianista i pedagog w pisanej ręką Chopina partii fortepianowej zauważy ciągłe doskonalenie inwencji twórcy, jego niezwykłe czucie instrumentu, cyzelowanie tekstu w każdym szczególe wykonawczym, odkrywczość palcowania i pedalizacji, rozszyfruje w żywym materiale muzyki sens wielu określeń interpretacyjnych.

Meloman  może wczuć się w ten trudny do słownego określenia związek pomiędzy znakami muzycznymi a ich efektem dźwiękowym. Zobaczy na przykład, jak dobrze koresponduje chopinowskie nazwanie własnego pisma nutowego "muchami manuskryptowymi" albo "pajęczyną" [2] z subtelnością ich przesłania muzycznego.

Kolekcjoner, mając w ręku tak piękny wolumin, być może lepiej niż kto inny zrozumie pozornie dziwne słowa, jakimi Chopin określił swój stosunek do własnych autografów. Każdy twórca muzyki, oddając do druku swój rękopis, tę zmaterializowaną formę niematerialnej inspiracji, w praktyce - poza incydentem korekty - żegna się z nim na zawsze. Lecz Chopin nie chce się z nim wewnętrznie rozstać. W kilka lat po wydaniu Koncertu f-moll wysłał on do przepisania pakiet swych kompozycji przyjacielowi, a zarazem kopiście, Julianowi Fontanie, który następnie miał uruchomić proces ich wydania. Pod koniec listu kompozytor zaklina przyjaciela: "Na Boga Cię proszę, szanuj mój manuskrypt i nie gnieć mi ani smól, ani drzej (wszystko to, czego Ty nie umiesz, ale ja piszę bo tak kocham moje nudy pisane)" [3].

Jan Ekier, Warszawa 2005

[1] Konrad Górski Sztuka edytorska, Warszawa 1956, s. 81-82. Prof. Górski omawia tu autografy dzieł literackich. Dla bardziej skomplikowanego pisma nutowego trzykrotne zbadanie autografu to jeszcze za mało.
[2] Z listu do Juliana Fontany z dnia 18 X 1841, Korespondencja Fryderyka Chopina, opr. Bronisław Edward Sydow, Warszawa 1955, t. II, s. 44.
[3] Ibid. (podkr. J. Ekier). Gra słów w języku polskim, polegająca na podobieństwie wyrazów "nudy" - "nuty".
« lista publikacji

Zapraszamy do sklepu