AKTUALNOŚCI AKTUALNOŚCI

back
Chopin!

Chopin! Chopin!

Fryderyku;

Ty melodiami swymi polskie ożywiasz nastroje
I jak wezbrana woda niesiesz myśli nasze.
Do wzniosłych przeżyć, ojczyzny kochania
I do czystości uczuć od dziś do zarania.

Tyś serca owładnął naszej polskiej ziemi.
Uczyniłeś świat kwiatów melodiami swymi.
Pokochałeś proroctwo i Twoje natchnienie,
Wyzwalając z nut dusze słowiańskim geniuszem.

Ty akordem koisz polskie serca bicie,
Melodiami niesiesz myśli ukojenie.
A ton fortepianu zda się nazbyt wiotki,
Lgnie do serc elity, do damy, do chłopki.

Ścieliły się emocje jak fale spienione,
Gdy z pod palców Twoich płynęła melodia.
A wierzby słuchały i słuchać kazały,
Przestworzom i ptakom i słuchał świat cały.

Że brzęczą gdzieś trzmiele, pszczoły miód zbierają,
Że kwiaty na łąkach nektar boski dają.
A wolność i miłość jak innych cnót krocie,
Kształtują umysły w nieskalanej cnocie.

Gdy trzeba nam uczuć- ginących dziś w świecie.
Gdy trzeba znormalnieć- choć to proste przecie.
Ty w roli pielgrzyma niesiesz wybawianie
I sprawiasz, że w duszach świat cały pięknieje.

Ty patriotyzmem kraj cały zniewalasz
I budzisz w nas dumę słowiańskiego życia.
Pozostań na zawsze jak dotąd Polakiem,
Słowiański w myśleniu i Polski rodakiem.

( - ) Antoni Szczygieł