Nieczęsto zdarza się, by nagrania przywracały w tak wyjątkowy sposób utracone piękno muzyki jak to się dzieje w przypadku albumów z serii „Muzyka czasów Chopina”. Jakkolwiek rzadko, oba prezentowane na płycie koncerty fortepianowe były już wcześniej nagrywane, jednak Howardowi Shelley’owi i orkiestrze Sinfonia Varsovia udało się wydobyć z utworów nowe, nigdy wcześniej nie ujawnione walory i delikatne piękno muzycznego krajobrazu. Nieco lepiej znany spośród prezentowanych koncertów Koncert fortepianowy Franciszka Lessla, zaprezentowany został po raz pierwszy w Warszawie w 1810 roku, kilka dni po narodzinach Chopina, zaś błyskotliwy liryzm utworu stanowi muzyczny dowód studiów odbytych przez Lessla w Wiedniu u J. Haydna. Niezależnie jednak od wiedeńskich doświadczeń, kompozytor wprowadził w utworze akcent typowo polski w postaci przepojonego mazurowym charakterem finału.

Koncert fortepianowy As-dur był już gotowy zanim F.I. Dobrzyński rozpoczął naukę u Józefa Elsnera i stał się szkolnym kolegą Chopina. Analizy porównawcze Koncertu f-moll Chopina i Koncertu As-dur Dobrzyńskiego, a zwłaszcza jego środkowej, wolnej części, którą wypełnia recytatyw fortepianu solo na tle orkiestrowego tremolo, zrodziły pytania o to, czy i w jakim stopniu dzieło to miało wpływ na twórczość Chopina i czy zaczerpnął on tego modelu wolnej części koncertu z dzieła Dobrzyńskiego. Mimo, iż Dobrzyński nie osiągnął nigdy takich wyżyn inspiracji jakie osiągnął Chopin, Koncert As-dur to utwór fascynujący, którego walory zarówno strukturalne jak i fakturalne doskonale uwidocznione zostały w interpretacji zaproponowanej przez Howarda Shelley’a. Wyrazy uznania dla Stanisława Leszczyńskiego z Narodowego Instytutu F. Chopina, odpowiedzialnego za tę serię płytową, a także dla jakości brzmienia tych zrealizowanych na żywo nagrań wykonanych w czasie festiwalu „Chopin i jego Europa”.

Źródło: BBC Music Magazine

17 kwietnia 2012