POLSKA CHOPINA POLSKA CHOPINA

Warszawa: Konserwatorium

Warszawa: Konserwatorium Warszawa: Konserwatorium

Warszawskie Konserwatorium mieściło się w budynku na rogu Krakowskiego Przedmieścia i nieistniejącej już dziś ulicy Mariensztat, w dawnych zabudowaniach klasztornych zakonu Bernardynek. Istniało od 1819 r., ale jego formalna inauguracja jako Instytutu Muzyki i Deklamacji miała miejsce dopiero w kwietniu 1821 r. Odbywały się tu głównie lekcje dla klas wokalnych i instrumentalnych, a także wszelkie zajęcia praktyczne dla studentów Szkoły Głównej Muzyki.

W sali koncertowej Konserwatorium organizowano także szkolne popisy, w których często uczestniczył Fryderyk. Na jednym z nich poznał uczennicę klasy śpiewu, Konstancję Gładkowską - swoją wielką miłość z czasów młodzieńczych.

W szkolnym budynku "po Bernardynkach", na pierwszym piętrze od strony Mariensztatu, miał mieszkanie rektor Józef Elsner. Chopin był ulubionym uczniem rektora, toteż często gościł w jego domu, gdzie przed panią Elsnerową i Emilią - córką profesora - prezentował swoje najnowsze kompozycje. W tym samym gmachu znajdowała się również bursa dla adeptek Konserwatorium, w której mieszkała Konstancja Gładkowska. Fryderyk był częstym gościem Konstancji.

Przy okazji tych wizyt improwizował na fortepianie i akompaniował jej do śpiewu. Profesor młodej śpiewaczki - Carlo Soliva - ceniący wysoko talent Chopina, entuzjastycznie odnosił się do tych spotkań. Nie mógł wszak marzyć o lepszym akompaniatorze dla swojej uczennicy.

Już w końcu XV w. przy Krakowskim Przedmieściu, między Zamkiem Królewskim a kościołem św. Anny, istniał budynek, w którym mieścił się dom zakonny. Zajmowały go od 1584 r. Bernardynki. W XVII w. założono w tym miejscu jurydykę, wzniesiono kościół św. Klary i nowy dom zakonny. Bernardynki opiekowały się sierotami i wdowami, prowadziły też szkołę dla dziewcząt z domów szlacheckich. W 1818 r. zakon przeniesiono do Przasnysza, a opuszczone zabudowania przeznaczono na magazyny wojskowe. Następnie obiekt przekazano dla potrzeb Konserwatorium Muzycznego, które miało tam swoją siedzibę do 1831 r.

Budynek został rozebrany w latach czterdziestych XIX w. i od tego czasu nie wzniesiono tu żadnego nowego obiektu. W tym miejscu pozostał pusty plac, z którego można dziś oglądać panoramę warszawskiej Pragi.


Galeria fotografii »
 
mini mini
mini mini