POLSKA CHOPINA POLSKA CHOPINA

Warszawa: Pałac Czapskich / Krasińskich Warszawa: Pałac Czapskich / Krasińskich

W 1827 r., po śmierci Emilki - najmłodszej siostry Fryderyka - Chopinowie przeprowadzili się do większego mieszkania, wynajętego w lewym skrzydle Pałacu Krasińskich przy Krakowskim Przedmieściu (nr hip. 410). Tu Fryderyk otrzymał osobny pokój do pracy. W liście do Tytusa Woyciechowskiego z 27 grudnia 1828 r. pisał: 'Na górze już jest pokój mający mi służyć ku wygodzie [...]. Tam mam mieć stary fortepian, stare biurko, tam ma być kąt schronienia dla mnie.' [1] 

W pokoju Fryderyka, mieszczącym się na facjatce, "na górce" często bywali koledzy, którzy odwiedzali go w drodze na Uniwersytet. Mieszkanie Chopinów było miejscem wyjątkowym. Gromadzili się w nim licznie artyści, uczeni i młodzież, wśród nich Samuel Bogumił Linde, Kajetan Koźmian, Juliusz Kolberg, Antoni Brodowski, Józef Elsner, Stefan Witwicki, Bohdan Zaleski. W mieszkaniu odbywały się także próby z muzykami orkiestrowymi. Na początku 1830 r., na specjalnych wieczorach muzycznych zorganizowanych w domu Chopinów, grono przyjaciół kompozytora, muzyków oraz publicystów wysłuchało przedpremierowych wykonań obu koncertów fortepianowych.

W Pałacu Wincentego Krasińskiego mieściło się ostatnie warszawskie mieszkanie Fryderyka Chopina (opuścił je 2 listopada 1830 r.).

Pałac Czapskich/Krasińskich (zwany wcześniej Pałacem Sieniawskich/Raczyńskich) znajduje się przy Krakowskim Przedmieściu 5, naprzeciwko bramy Uniwersytetu Warszawskiego. Budynek był wielokrotnie przebudowywany, należał kolejno do Radziwiłłów, Radziejowskich, Prażmowskich, Sieniawskich, Czartoryskich, a w końcu - Czapskich. Dzięki przebudowie, zainicjowanej przez Stanisława Małachowskiego i Konstancję z Czapskich w połowie XVIII w. pałac uzyskał późnobarokowy charakter. Na przełomie XVIII i XIX w. dobudowano dwie klasycystyczne oficyny według projektu J. Ch. Kamzetzera. W pierwszej połowie XIX w. budynek przeszedł na własność Wincentego Krasińskiego (po Czapskich odziedziczyła go żona
W. Krasińskiego - Maria Urszula ks. Radziwiłł na Nieświeżu). Jak już wspomniano, mieszkanie w lewej oficynie pałacu od 1827 r. wynajmowali Chopinowie. W budynku tym mieściła się także szkoła, do której uczęszczał Cyprian Kamil Norwid. W połowie wieku w alkierzach umieszczono zbiory Biblioteki Ordynacji Krasińskich. Kolejne przebudowy obiektu związane były z gruntownymi zmianami zewnętrznego wyglądu, dekoracji i umeblowania.

W okresie od 1909 r. do wybuchu II wojny światowej budynek należał do Edwarda Raczyńskiego, Prezydenta Rzeczypospolitej na Uchodźstwie w latach 1979-1986. W powojennej rekonstrukcji przywrócono mu wygląd z XVIII w. Od pięćdziesiątych lat XX w. pałac jest siedzibą Akademii Sztuk Pięknych.

W 1930 r. we frontową ścianę lewego skrzydła Pałacu Czapskich/Krasińskich, od strony Krakowskiego Przedmieścia, wmurowano tablicę pamiątkową, na której widnieje napis: W tym domu mieszkał i tworzył Fryderyk Chopin przed opuszczeniem w 1830 r. Warszawy na zawsze.

W lewym skrzydle, w miejscu dawnego mieszkania Chopinów, urządzono niewielkie muzeum pamiątek, zwane Salonikiem Chopinów, udostępnione zwiedzającym od 1960 r. Próby rekonstrukcji wnętrza i wystroju saloniku z pierwszej połowy XIX w. dokonano na podstawie szkiców Antoniego Kolberga z 1832 r.

W saloniku nie ma przedmiotów należących do rodziny Chopinów. Eksponowane są natomiast dziewiętnastowieczne meble, a także dwa fortepiany - Buchholtz i Erard z I połowy XIX w. oraz pianino firmy Pleyel z tego samego okresu, ponadto portrety sióstr Chopina, jego matki, Wojciecha Żywnego, Józefa Elsnera oraz widoki dziewiętnastowiecznej Warszawy.


[1] Korespondencja Fryderyka Chopina, S. B. Sydow, T. I, s. 86

Galeria fotografii »
 
mini mini
mini mini