Osoby związane z Chopinem Osoby związane z Chopinem

Ferdynand Hoesick

Ferdynand Hoesick

*16 X 1867 Warszawa, †13 IV 1941 Warszawa

Ferdynand Hoesick, pisarz, historyk literatury, muzykograf i wydawca. Wzrastał w atmosferze muzykowania, od 1884 studiował na politechnice w Rydze i Heidelbergu, w latach 1888-1890 na UJ (historię literatury), przyjaźnił sie z Tetmajerem i Żeleńskim, który udzielał mu lekcji muzyki. Uzupełniał studia na Sorbonie i w Collège de France (1890/91). Działalność literacką rozpoczął publikacjami na temat Słowackiego, Krasińskiego i Chopina (F. Chopin. Zarys biograficzny, Petersburg 1899). Od 1900 zajął się prowadzeniem księgarni, wydał 3 odnalezione kompozycje Chopina: Mazurek (2. wersja op. 7 nr 2), Walc Es-dur i As-dur, także transkrypcje utworów Chopina, zbiór Koncert w salonie na fortepian. Od 1905 r. działał w Krakowie i poświęcił się studiom nad wielkimi postaciami polskiej literatury. Księgarnię wydzierżawił, ale działała pod szyldem założyciela, ojca Hoesicka, do czerwca 1940 roku.

W latach 1910-1911 wydał nakładem własnej księgarni obszerną 3-tomową monografię o Chopinie: Chopin. Życie i droga twórcza.

W pisarstwie Hoesicka punkt ciężkości przypada na biograficzno-psychologiczne "freski" poświęcone wielkim postaciom polskiej kultury, pisał też wiele artykułów, felietonów do prasy, od 1924 był współredaktorem Kuriera Warszawskiego. K. Wyka stwierdza, że Hoesick nie dysponował żadną metodą naukowej interpretacji. Fakty lit. stanowiły dla niego dokument biograficzny a dokumenty biograficzne tłumaczył na literaturę. Chciał być "polihistorykiem" kultury polskiej na wzór Juliana Klaczki, działał jednak zbyt pospiesznie.

Z jego pasji do zbierania źródeł zrodził się muzykograf - chopinograf. Dotarł do wielu autentycznych dokumentów, relacji, autografów, listów i ukazał w monografii sylwetkę Chopina przede wszystkim jako człowieka. Opublikował 218 listów, skrytykował Maurycego Karasowskiego za "luźne" parafrazy niektórych listów Chopina. W monografii był niezwykle skrupulatny i drobiazgowy w opisach biograficznych, zmienił stosunek do roli George Sand w życiu Chopina. Uznał ją za ducha opiekuńczego, gdyż stworzyła Chopinowi warunki w Nohant do pracy twórczej. Nie ustrzegł się jednak domniemań o intymnych relacjach Chopina z Delfiną Potocką. Wątpliwości budziła literacka interpretacja twórczości Chopina, szukanie zgodności dzieł z poezją, zestawianie np. Nokturnu cis-moll z op. 27 z poematem Słowackiego Rozłączenie. Hoesick przejął całe dziedzictwo dziewiętnastowiecznego wiązania literatury z muzyką. Nie dysponował warsztatem muzykologicznej analizy, opierał się na intuicji i badaniach innych - J. Kleczyńskiego, Z. Noskowskiego, J. Hunekera, H. Leichtentritta, także S. Tarnowskiego, uznającego Chopina za czwartego wieszcza Polski, obok Mickiewicza, Słowackiego, Krasińskiego. Ale dociekliwość dokumentacyjna Hoesicka zapewniła jego monografii pewną aktualność do dziś. Pozostała ona pomnikiem historii jaki wystawił Chopinowi i sobie.


Bibliografia

Kazimierz Wyka, Hoesick Ferdynand, w: PSB t. 9., z. 43, Wrocław 1960/61 
I. Poniatowska, Ferdynand Hoesick (1867-1941) - muzykograf z przełomu stuleci, w: I. Poniatowska, Historia i interpretacja muzyki. Kraków 1993, 2. wyd. 1995.

 

Wg kategorii: