Osoby związane z Chopinem Osoby związane z Chopinem

  • Bibliografia
  • Filmografia
  • Biogram
  • Adres
Leon Boruński

Leon Boruński

Leon Boruński

*1909 Petersburg, †1942 Otwock k. Warszawy

Laureat VII nagrody II Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1932). Urodził się w 1909 r. w Petersburgu. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r., rodzina Boruńskich powróciła do ojczyzny i zamieszkała w Łodzi. Tam dziewięcioletni chłopiec rozpoczął naukę muzyki u Feliksa Halperna, jednego z najlepszych pedagogów fortepianu w mieście. Mając dziewiętnaście lat wstąpił do Wyższej Szkoły Muzycznej im. Chopina w Warszawie, gdzie został studentem w klasie fortepianu prof. Józefa Śmidowicza. Studia ukończył w 1932 r. Na trzy miesiące przed egzaminami dyplomowymi w Wyższej Szkole Muzycznej, wziął udział w II Konkursie Chopinowskim (6-23 marca 1932), zostając laureatem VII nagrody. Rok później (1933) uczestniczył w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Wiedniu, gdzie jury składające się ze sławnych muzyków (m.in. Wandy Landowskiej, Ignacego Friedmana, Maurycego Rosenthala i Józefa Turczyńskiego), przyznało mu dyplom półfinalisty.

Działalność koncertową Leon Boruński rozpoczął podczas studiów w Warszawie. Wkrótce dał się poznać jako wrażliwy muzyk, który – jak napisał krytyk po jednym z jego recitali – "przejawia subtelny zmysł interpretacyjny i bardzo dobrze rozwiniętą technikę, zdradzającą dobrą szkołę i poważne aspiracje".

Leon Boruński był muzykiem obdarzonym wieloma zdolnościami. Dysponował wrodzoną muzykalnością, miał dużą łatwość pianistyczną oraz posiadał talent improwizatorski i kompozytorski. Zapewne ów talent twórczy spowodował, że po kilku latach rozwijania kariery wirtuozowskiej, artysta poświęcił się działalności w warszawskich teatrach rewiowych, gdzie jako improwizator i ilustrator muzyczny mógł go w pełni wykorzystać. Dla potrzeb wspomnianych teatrów pisał muzykę ilustracyjną, rozrywkową i jazzową. Komponował także utwory ambitne, jak Koncert fortepianowy, Symfonię dziecięcą, pieśni na głos z fortepianem oraz miniatury fortepianowe.

Niestety cały dorobek kompozytorski Boruńskiego przepadł w czasie II wojny światowej, a on sam zginął tragicznie w 1942 r. w Otwocku koło Warszawy.

Stanisław Dybowski

 

Wg kategorii: