• Bibliografia
• Filmografia
• Biogram
• Adres

Yundi Li – laureat I nagrody XIV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2000). Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku siedmiu lat u prof. Dan Zhaoyi. Następnie kontynuował ją u wspomnianego profesora w średniej szkole muzycznej przy Sichan Conservatory (1994-1995). W 1995 został studentem Wyższej Szkoły Sztuki w Shenzhen w klasie fortepianu prof. Dan Zhaoyi, gdzie studiował do 2000 roku. Od 2001 roku pozostaje pod opieką pedagogiczną Arni Vardiego w Hanowerze.

Yundi Li uczestniczył w wielu konkursach krajowych i zagranicznych. Mając dziesięć lat (1993) zwyciężył na konkursie muzycznym dla dzieci w Chogqing; dwa lata później zajął trzecie miejsce (Nagroda im. Strawińskiego) na Międzynarodowym konkursie Pianistycznym w Champaing-Urbana (USA); trzecie miejsce przyznano mu w 1998 roku na VII Konkursie Pianistycznym Missouri Southern (USA). W 1999 roku siedemnastoletni pianista został laureatem trzech konkursów pianistycznych w Utrechcie (Konkurs im. Liszta – III nagroda), Salt Lake City (Konkurs im. Giny Bachauer – I nagroda) i Pekinie (II Konkurs Chiński – III nagroda). Na XIV Konkursie Chopinowskim w Warszawie w 2000 roku został laureatem I nagrody i nagrody specjalnej Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie za najlepsze wykonanie poloneza.

W latach 1996-1998 młodociany pianista odbył dwukrotnie tournée po Europie, występując w Austrii, Niemczech, Czechach i na Węgrzech. Grał z orkiestrami symfonicznymi w Pradze, Berlinie, Hong-Kongu, Shenzhen, Zhuhai, Guangzhou i in. Po zwycięstwie na Konkursie Chopinowskim w Warszawie zaczął rozwijać międzynarodową karierę wirtuozowską.

Pianista związany jest kontraktem płytowym z firmą fonograficzną Deutsche Grammophon. W 2002 roku ukazała się jego pierwsza płyta z utworami Chopina (Sonata h-moll, Andante spianato i Wielki polonez Es-dur, Impromptu cis-moll, Nokturn b-moll op. 9 nr 1, Nokturn Es-dur op. 9 nr 2, Etiuda a-moll i Etiuda Ges-dur z op. 10 oraz Etiuda a-moll op. 25 nr 11), a rok później (2003) z dziełami Liszta (Sonata h-moll, Campanella, „Widmung”, Tarantella z tryptyku „Venezia e Napoli”, Marzenie miłosne i Parafraza koncertowa „Rigoletto”).

Stanisław Dybowski