Osoby związane z Chopinem Osoby związane z Chopinem

  • Bibliografia
  • Filmografia
  • Biogram
  • Adres

Zbigniew Szymonowicz

Zbigniew Szymonowicz

*3 II 1922 Lwów, †10 IX 1999 Łódź

Zbigniew Szymonowicz – laureat VIII nagrody IV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1949). Naukę gry na fortepianie rozpoczął w czwartym roku życia. W lwowskich kręgach muzycznych uchodził za „cudowne dziecko.” Po raz pierwszy publicznie wystąpił mając 8 lat; z orkiestrą zadebiutował w wieku 14 lat. Od początku edukacji pianistycznej Szymonowicza do wybuchu II wojny światowej, nauczycielką jego była Jadwiga Dwernicka. W latach 1940-1941 był studentem Konserwatorium Lwowskiego w klasie fortepianu Jakuba Marmora i kompozycji – Józefa Kofflera. Później, do końca wojny, uczył się sam, korzystając z konsultacji muzyków lwowskich. W 1945 r. przyjechał do Łodzi, gdzie wznowił studia muzyczne w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej u Stanisława Szpinalskiego. Dyplom wspomnianej uczelni otrzymał w 1946 r. W następnych latach studiował jeszcze kompozycję u prof. Kazimierza Sikorskiego.

10 stycznia 1947 r. Szymonowicz zadebiutował na estradzie Filharmonii Łódzkiej, wykonując z orkiestrą Koncert fortepianowy b-moll Czajkowskiego. 11 kwietnia rok później, po raz pierwszy wystąpił w Poznaniu jako solista wspomnianego dzieła Czajkowskiego. W obu przypadkach krytycy muzyczni wysoko ocenili sztukę pianistyczną Szymonowicza, komplementując artystę za jego „świetną technikę”, „poważną interpretację,” „kulturę i muzykalność.”

Ważnym wydarzeniem w życiu artystycznym Szymonowicza w 1949 r. był jego udział w IV Konkursie Chopinowskim, na którym otrzymał VIII nagrodę. Po tym sukcesie zaczął rozwijać intensywna karierę pianistyczną. Występował we wszystkich ośrodkach artystycznych w kraju, odbył kilka tournées koncertowych po Francji, Czechosłowacji, Holandii, Norwegii, Rumunii, Austrii, Finlandii, Niemczech, Bułgarii i Rosji. W 1952 r. dał kilkadziesiąt koncertów w Chinach, osiągając niespotykane sukcesy.

Zbigniewa Szymonowicza wysoko ceniono za wybitne interpretacje utworów Chopina, którego dzieła posiadał w stałym repertuarze i w dużym wyborze, Bacha, Beethovena, Brahmsa, Ravela, Szymanowskiego, Prokofiewa, Szostakowicza i Chaczaturiana. Z czasem artysta zaczął ograniczać działalność estradową na rzecz pedagogiki i twórczości kompozytorskiej.

W 1956 r. otworzył klasę fortepianu w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi, którą prowadził do śmierci. Był jurorem Konkursów Chopinowskich w roku 1970 i 1975.

W spuściźnie kompozytorskiej Szymonowicz pozostawił Koncert fortepianowy, Concertino na fortepian i małą orkiestrę symfoniczną, Dialogi na fortepian, orkiestrę smyczkową i perkusję, Wariacje i fugę na temat B.A.C.H. na dwa fortepiany, miniatury fortepianowe, utwory kameralne, orkiestrowe i wokalne. Jako pianista pozostawił po sobie nagrania płytowe, zawierające interpretacje utworów Chopina oraz Koncertu fortepianowego Chaczaturiana.

Stanisław Dybowski

 

Wg kategorii: