Osoby związane z Chopinem Osoby związane z Chopinem

Janusz Olejniczak

Janusz Olejniczak

Janusz Olejniczak

*2 X 1952 Wrocław

Janusz Olejniczak – laureat VI nagrody VIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1970). Janusz Olejniczak naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku sześciu lat. Po przeniesieniu się do Warszawy, uczęszczał do Państwowej Podstawowej Szkoły Muzycznej, a później do Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej. W obu szkołach pedagogiem jego była Luiza Walewska. W latach 1967-1969 kształcił się pod kierunkiem Ryszarda Baksta oraz Zbigniewa Drzewieckiego. W 1967 r. uczestniczył w Międzynarodowym Konkursie Młodych Wykonawców "Concertino Praha", gdzie otrzymał dyplom finalisty. Mając 17 lat (1979) wystąpił na Międzynarodowej Trybunie Młodych Wykonawców w Paryżu, w wyniku czego zakwalifikowano go do udziału w koncercie podczas targów płytowych MIDEM 1970 w Cannes. Tego samego roku został laureatem VI nagrody IX Konkursu Chopinowskiego w Warszawie; dwa lata później otrzymał IV nagrodę na Międzynarodowym Konkursie im. Alfredo Caselli w Neapolu.

W latach 1971-1973 przebywał w Paryżu na studiach pianistycznych u Konstantego Schmaelinga i Witolda Małcużyńskiego. Po powrocie do kraju ukończył warszawską Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w klasie prof. Barbary Hesse-Bukowskiej (1974). Studia podyplomowe odbył u Wiktora Mierżanowa w Warszawie i Paula Badury-Skody w Essen (1977-1978).

Występował niemal we wszystkich krajach Europy oraz w Japonii, obu Amerykach, Australii i na Kubie; brał udział w międzynarodowych festiwalach muzycznych w Dusznikach, Warszawie, Mariańskich Laźniach, Nohant, Aix-en-Provence i in. Partnerowali mu dyrygenci: Witold Rowicki, Kazimierz Kord, Jerzy Maksymiuk, Marek Pijarowski, Charles Dutoit, Grzegorz Nowak, Andrzej Markowski i in. W 1997 r. dał prawykonanie światowe Valse Boston na fortepian i orkiestrę Giji Kanczelego. Występował jako kameralista ze skrzypkami, wiolonczelistami i śpiewakami.

Janusz Olejniczak dokonał wielu nagrań dla rozgłośni radiowych i stacji telewizyjnych w Polsce, Francji, Słowacji i Japonii. Dla firm fonograficznych (Polskie Nagrania „Muza”, Wifon, Tonpress, Selene, Camerata, Pony Canyon, Opus 111, CD Accord) utrwalił dzieła Rameau, Mozarta, Liszta, Chopina (Fantazja na tematy polskie, 2 koncerty fortepianowe, Sonata b-moll, Rondo Es-dur, Barkarola Fis-dur, Berceuse, mazurki, polonezy, nokturny, etiudy, ballady, scherza i in.), Schuberta, Prokofiewa, Kilara (Koncert fortepianowy), Góreckiego (Koncert fortepianowy) oraz miniatury skrzypcowe wraz z Kają Danczowską i recital pieśni polskich wraz ze Stefanią Toczyską.

Artysta wziął udział w filmie o Chopinie La note bleu Andrzeja Żuławskiego, nagrał ścieżkę dźwiękową do filmu Chopin, pragnienie miłości Jerzego Antczaka oraz do filmu Pianista Romana Polańskiego.

Janusz Olejniczak jako pedagog prowadził klasę fortepianu w krakowskiej Akademii Muzycznej oraz kursy mistrzowskie dla pianistów w Polsce, Kanadzie i Japonii. Był jurorem krajowych i zagranicznych konkursów pianistycznych.

W 2007, 2008, 2009, 2010 i 2012 roku artysta występował w Warszawie podczas festiwalu "Chopin i jego Europa".

Artysta zarejestrował dwie płyty wydane przez NIFC w serii The Real Chopin:

Stanisław Dybowski

Muzyka Chopina pasjonuje go - jak sam mówi - przez swoją ulotność, nieuchwytność: "Jest jak rajski ptak, który wciąż się wymyka z rąk. Tylko czasami udaje się uchwycić jej istotę, zbliżyć się do niej. Oferuje nieskończoną możliwość interpretacji, pozwala na ciągłą pracę nad własną estetyką, nad kształtowaniem swoich gustów, daje szansę odmiennego spojrzenia na ten sam utwór, indywidualnego i ciągle nowego podejścia. Jest w muzyce Chopina coś takiego, że za każdym razem chce się zagrać ten sam fragment inaczej, wyrzeźbić tę samą frazę na nowo. Podczas wykonywania utworów Chopina potrzebna jest - według Janusza Olejniczaka - koncepcja całości Ale ostateczną wizję tworzę w trakcie grania. Pokora wobec Chopina nie pozwala mi przyjąć jednej wersji, powiedzieć, że jakiś fragment jest nieodwołalnie najlepszy właśnie w takiej postaci. Muszę więc próbować wciąż na nowo". Powołany do Rady Programowej NIFC w grudniu 2003 roku.

Redakcja

 

Wg kategorii:

 
Galeria fotografii »
 
mini mini