Osoby związane z Chopinem Osoby związane z Chopinem

Zbigniew Drzewiecki

Zbigniew Drzewiecki

Zbigniew Drzewiecki

*8 IV 1890 Warszawa, †11 IV 1971 Warszawa

Drzewiecki Zbigniew, polski pianista i pedagog. Naukę gry na fortepianie rozpoczął pod kierunkiem ojca. Studiował w Instytucie Muzyki w Warszawie u W. Oberfeldta, F. Konopaska i R. Beckera oraz I. Pileckiego (teoria muzyki i skrzypce). 1909–11 odbył studia techniczne w Wiedniu i Brnie, kontynuując nieformalnie studia muzyczne; 1911–15 pobierał nauki w Wiedniu u M. Prentner, asystentki T. Leszetyckiego.

W 1916 debiutował jako pianista w Warszawie. Występował w całej Europie, wykonując utwory m.in. Chopina, Bacha, Beethovena oraz polskich kompozytorów współczesnych. W 1928 był krótko studentem I. J. Paderewskiego w Szwajcarii. Pozostawił nagrania Nokturnów op. 15, op. 72 nr 1, Etiudy op. 25 nr 7, Mazurka op. 33 nr 1 (1948–59, wyd. Muza).

W 1916 w Instytucie Muzyki w Warszawie rozpoczął działalność pedagogiczną, którą prowadził aż do śmierci. Od 1931 roku był rektorem Akademii Muzycznej w Warszawie, wykładał także w Krakowie i Lwowie. W 1945 był jednym z założycieli PWSM w Krakowie, gdzie wykładał w latach 1945–55 i pełnił funkcję pierwszego rektora (1946–52). W latach 1955–61 prowadził klasę fortepianu w PWSM w Warszawie. Wywarł ogromny wpływ na kilka pokoleń pianistów, do jego uczniów należeli laureaci Konkursów Chopinowskich – R. Etkin, B. Kon, J. Ekier, H. Kalmanowicz, H. Czerny-Stefańska, W. Maciszewski, R. Bakst, A. Harasiewicz, F. Ts’ong, L. Grychtołówna, M. Sosińska, H. Nakamura, nadto R. Smendzianka, F. Blumental, W. Kędra, W. Kisielewski i in. Swym uczniom przekazał przywiązanie do metrorytmicznego rygoru, stonowanej ekspresji, wyczucie formy; uważany za nestora nowego, „rzeczowego” pokolenia w pianistyce polskiej, zrywającego z ekscesami XIX-w. romantyzmu.

Był jednym z inicjatorów Konkursu Chopinowskiego w Warszawie, a następnie jurorem wszystkich jego edycji od 1927 do 1965, od 1949 pełniąc funkcję przewodniczącego jury. W latach 1934–39 i 1945–48 był prezesem polskiej sekcji MTMW, 1956–62 prezesem SPAM, 1959–66 prezesem TiFC. Działał także jako publicysta muzyczny i redaktor edycji nutowych.

Wojciech Bońkowski


Bibiografia

Z. Drzewiecki, Wspomnienia muzyka, Warszawa 1971.
Z. Drzewiecki we wspomnieniach uczniów i przyjaciół
, praca zbiorowa, Kraków 1998.

 

Wg kategorii: