Osoby związane z Chopinem Osoby związane z Chopinem

  • Bibliografia
  • Filmografia
  • Biogram
  • Adres
Alberto Ginastera

Alberto Ginastera

Alberto Ginastera

*11 IV 1916 Buenos Aires, †25 VI 1983, Genewa

Alberto (Evaristo) Ginastera - jeden z czołowych kompozytorów argentyńskich XX wieku.

Naukę muzyki rozpoczął w wieku 7 lat, zaś 5 lat później wstąpił do Williams Conservatory, które ukończył w 1935 roku otrzymując złoty medal w klasie kompozycji. Studia kontynuował następnie w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w klasie harmonii u Athosa Palmy, kontrapunktu u José Gila i kompozycji u José Andréi, naukę ukończył zaś w 1938 roku otrzymując dyplom profesora. 

W 1937 roku, jeszcze w czasie studiów młodego kompozytora, dyrygent Juan José Castro poprowadził w Teatro Colón pierwsze wykonanie orkiestrowej suity z baletu Ginastery zatytułowanego Panambi. W 1940 roku balet ten wystawiony został w pełnej wersji scenicznej, zaś rok później dyrektor American Ballet Caravan, Lincoln Kirstein, zamówił u Ginastery nowe dzieło sceniczne: Estancia. Mimo, że grupa artystyczna Kirsteina rozpadła się w 1942 roku, w wyniku czego na 10 lat przerwano przygotowania do premiery dzieła, z jego fragmentów kompozytor stworzył orkiestrową suitę, która spotkała się z ciepłym przyjęciem po prawykonaniu w 1943 roku. 

W 1941 roku, Ginastera podjął także działalność pedagogiczną w Państwowym Konserwatorium Muzycznym i na Państwowej Akademii Wojskowej San Martin.

Od grudnia 1945 do marca 1947 roku przebywał w Stanach Zjednoczonych, gdzie kontynuował naukę kompozycji u Aarona Coplanda, odwiedził także Juilliard School of Music, szkoły muzyczne Harvard, Yale, Columbia i Eastman, słyszał także własnych kompozycji w wykonaniu  NBC Orchestra.

Był jednym z założycieli a także dyrektorem Konserwatorium Muzyki i Sztuk Teatralnych przy Państwowym Uniwersytecie La Plata. W 1968 roku ponownie wyjechał do Stanów Zjednoczonych, zaś dwa lata później na stałe przeniósł się do Europy. Zamieszkał w Genewie, gdzie zmarł w wieku 67 lat.

Był cenionym pedagogiem, zaś do grona jego najbardziej znanych uczniów należą Ástor Piazzolla, Alcides Lanza, Waldo de los Ríos, Jacqueline Nova and Rafael Aponte-Ledée.

Twórczość Ginastery podzielić można na trzy okresy: okres obiektywnego nacjonalizmu (1934-1948), subiektywnego nacjonalizmu (1948-1958) i neo-ekspresjonizmu (1958-1983). Utwory z tych trzech okresów różni przede wszystkim sposób, w jaki kompozytor wykorzystał elementy tradycyjnej muzyki argentyńskiej.

Czwartą część I Koncertu fortepianowego Ginastery zaadaptowała na potrzeby jednego ze swoich albumów popularna grupa rockowa Emerson, Lake & Palmer, zaś sam kompozytor nie tylko udzielił pozwolenia, ale z entuzjazmem poparł tę inicjatywę.


 

Wg kategorii: