KOMPOZYCJE kompozycje

Mazurek B-dur incypit

Gatunek: Mazurek

Tonacja: B-dur

Opus lub numer Wydania Narodowego: [op. posth.]

Data powstania: 1832

Wg Paderewskiego: X/56

Wg Turło: 103

Obsada: fortepian

Utwór dedykowany:

Aleksandra Wołowska

Źródła rękopiśmienne:

Mazurek B-dur; Autograf-podarunek

 

Rękopis Mazurka B–dur nosi datę 24 czerwca roku 1832 i należy do serii czterech mazurków, jakie w pierwszych latach paryskich Chopin ofiarował młodym polskim damom. Żadnego z nich nie przeznaczył do wydania, traktując jako twórczość o charakterze ściśle prywatnym, towarzyskim. Mazurek B–dur ofiarowany został w Paryżu pannie Aleksandrynie Wołowskiej, niebawem żonie Leona Faucher, francuskiego ministra spraw wewnętrznych, która przez pewien czas brała u Chopina lekcje. Podarowany jej przez Chopina rękopis odnaleziony został dopiero w roku 1909. W sposób niespodziewany, ale uzasadniony znalazł się w Krakowie, w zbiorach słynnego mecenasa sztuki, Feliksa Manghi–Jasieńskiego.

A sam Mazurek? Przyniósł transponowaną w sferę faktury fortepianowej kliszę muzyki wiejskiej, poddanej idealizującej sublimacji. Wydaje się, że mamy przed sobą zaledwie notatkę z tej muzyki, skreśloną paru pociągnięciami pióra.

Dopełnienie tematu głównego zabarwił Chopin brzmieniem kwarty lidyjskiej. Trio w Es–dur ewokuje klimat pastuszej ligawki. Jako całość – Mazurek B–dur zadziwia lapidarnością i urzeka prostotą, Dlaczego Chopin nie przeznaczył utworu do wydania? Wydały się może nazbyt błahe? Zbyt silnie tkwiące w konwencji już dotąd utrwalonej? Za mało zniuansowane harmonicznie? Na to pytanie nie znamy niestety odpowiedzi.

Autor: Mieczysław Tomaszewski
Cykl audycji "Fryderyka Chopina Dzieła Wszystkie"
Polskie Radio II


 
Opus

The Real Chopin »

Tatiana Shebanova

Mazurek B-dur [op. posth.]
 
Galeria »
 
mini