KOMPOZYCJE kompozycje

Walc As-dur incypit

Gatunek: Walc

Tonacja: As-dur

Opus lub numer Wydania Narodowego: op. 64 nr 3

Data powstania: 1846-1847 (1840?)

Wg Paderewskiego: IX/8

Wg Turło: 214

Obsada: fortepian

Utwór dedykowany:

Katarzyna Branicka

 

Ostatni, trzeci walc ze zbioru wydanego jako opus 64, w As–dur, który Chopin zadedykował Katarzynie Branickiej, siostrze żony Zygmunta Krasińskiego, różni się znacznie od pozostałych utworów. Z pozoru i z początku wesoły, jakby rozbawiony czy zawadiacki. W chwilę później pierwsze wrażenie znika. Zostaje muzyka, która jakby uporczywie a beznadziejnie szuka właściwego tonu, a może drogi wyjścia, powtarzając ten sam wzór na kolejnych płaszczyznach tonalnych w f–moll, za chwilę w B–dur, jeszcze w chwilę później w Ges–dur. Narracja dociera jednak do celu, którym jest muzyka tria (w C–dur), wypełniona prostym i ściszonym śpiewem o barwie wiolonczeli. Zgodnie z prawem tej formy – tańca z triem – muzyka początku, ta szukająca drogi – wróci. Lecz przed tym odezwie się muzyka przejścia: naszkicowana kreską subtelną, obdarzona harmonicznym półcieniem barw chromatycznych.

Walc As–dur należy do tych utworów, które czekają na koneserów. James Huneker określił to słowami: „jest przeznaczony dla wyższych dusz, dla tych znajdujących w tańcu rozkosz intelektualną”. Zdaniem Hedleya walc ten jest „przepojony dyskretną wykwintnością”.

Autor: Mieczysław Tomaszewski
Cykl audycji "Fryderyka Chopina Dzieła Wszystkie"
Polskie Radio II


 
Opus

The Real Chopin »

Marek Drewnowski

Walc As-dur op. 64 nr 3
 
Galeria »
 
mini