KOMPOZYCJE kompozycje

Walc a-moll incypit

Gatunek: Walc

Tonacja: a-moll

Opus lub numer Wydania Narodowego: op. 34 nr 2

Data powstania: 1831

Wg Paderewskiego: IX/3

Wg Turło: 209

Obsada: fortepian

Źródła rękopiśmienne:

Walc a-moll; Autograf edycyjny

 

Klimat jesieni zabrzmiał w Walcu a–moll, jednym z trzech, które złożyły się na opus 34. „Cóż za kontrast – zadziwił się Iwaszkiewicz – Smutek i mglista beznadziejność”.

Walc ten ma charakter dość niezwykły, nazwano go nawet „melancholijnym”. Wraz z Walcem cis–moll z opusu 64 reprezentują tę odmianę gatunku, która jako valse triste lub valse lente zrobi karierę w drugiej połowie wieku u Czajkowskiego i Sibeliusa. Ów melancholijny zaśpiew nadaje utworowi ton podstawowy. Działa jak kotwica, punkt wyjścia i oparcia. Temat właściwy tańca odzywa się melodią dziwnie nieśmiałą, najpierw przerywaną, potem snującą się jakby bezwolnie. Jego dopowiedzenie wnosi na moment skoczność niemal ludową. Również i w Walcu a–moll w centrum utworu czeka nas największe zadziwienie i zachwycenie. Jawi się melodia o niezwykłej fortepianowej śpiewności, grana sostenuto – więc jakby z ociąganiem, w pogodnym A–dur. Dalej zaś ta sama melodia zmienia tryb, dynamikę i barwę, opada w zgaszone i przyciemnione a–moll.

Chopin lubił sam grywać Walca a–moll. Fryderyk Niecks zanotował zabawną anegdotę z utworem tym związaną, opowiedzianą mu przez Stefana Hellera. Otóż gdy spotkany kiedyś na ulicy Heller wyznał Chopinowi, że walc ten najwięcej mu się z walców Chopina podoba, ucieszony tym kompozytor zaprosił swego węgierskiego kolegę na śniadanie do Café Riche.

Autor: Mieczysław Tomaszewski
Cykl audycji "Fryderyka Chopina Dzieła Wszystkie"
Polskie Radio II


 
Opus

The Real Chopin »

Tatiana Shebanova

Walc a-moll op. 34 nr 2
 
Galeria »
 
mini