KOMPOZYCJE kompozycje

Etiuda a-moll incypit

Gatunek: Etiuda

Tonacja: a-moll

Opus lub numer Wydania Narodowego: op. 10 nr 2

Data powstania: 1829-1832

Wg Paderewskiego: II/2

Wg Turło: 15

Obsada: fortepian

Utwór dedykowany:

Ferenc Liszt

 

Etiuda druga, allegroa–moll, została skomponowana i zapisana razem z poprzednią. Tworzą parę, zespoloną pokrewieństwem tonacji a kontrastem charakteru. Jeśli pierwsza mogłaby ewokować żywioł morza, ta zdaje się przywoływać żywioł jakiegoś powiewnego wiatru. A właściwie przynosi falowanie czystej, pozbawionej materii dźwiękowej zwiewności.

Chopin zbudował ją w oparciu o strukturę gamy chromatycznej. Etiuda a–moll ma ćwiczyć przy tym podkładanie palców i pełne wykorzystanie palców czwartego i piątego, tak jak zadaniem poprzedniej (C–dur) było ćwiczenie rozciągłości prawej ręki.

Zaskakujące zakończenie, zwane efektem pikardyjskim. Zmiana trybu z minorowego na majorowy działa równocześnie z wprowadzeniem światła w półcień, uśmiechu na twarz poddaną zamyśleniu.

Autor: Mieczysław Tomaszewski
Cykl audycji "Fryderyka Chopina Dzieła Wszystkie"
Polskie Radio II


 
Opus

The Real Chopin »

Tatiana Shebanova

Etiuda a-moll op. 10 nr 2
 
Galeria »
 
mini mini
mini