KOMPOZYCJE kompozycje

Walc As-dur incypit

Gatunek: Walc

Tonacja: As-dur

Opus lub numer Wydania Narodowego: op. 42

Data powstania: 1839(?) - 1840

Wg Paderewskiego: IX/5

Wg Turło: 211

Obsada: fortepian

Źródła rękopiśmienne:

Walc As-dur; Brak autografu lub kopii

 

W dwa lata po wydaniu trzech walców zestrojonych w opus 34 dojrzewa Chopin do wydania nowego walca, chciałoby się powiedzieć: arcywalca. Utwór zostaje opublikowany jako dzieło odrębne, jako Walc As–dur opus 42 i ma charakter poematu choreicznego.

Pięć tematów przeplatających się nawzajem zostało w nim dramatycznie ustrukturowanych w całość spójną i zaciekawiającą. Słuchacz, który dał się wciągnąć pierwszym taktom, musi słuchać do końca. Zaproszenie do słuchania przekazuje osiem taktów trwający tryl. Temat pierwszy szokuje: wprawdzie lewa ręka wybija wyrazisty, trójdzielny rytm walca, lecz prawa wygrywa równocześnie melodyjkę przebiegającą w rytmie parzystym [t.9–20]. Drugi temat przynosi czystą figurację. Przyjmie funkcję ritornelu, powracającego co chwilę, jak refren w rondzie [t.(39)40–48]. Dwa tematy następne pojawiają się na podobieństwo kupletów czy epizodów. Pierwszy z nich wniesie do utworu nieco skocznego rozbawienia [t.(57)58–64]. Drugi zaznaczy swą obecność dźwięcznym rozkołysaniem akordów niosących melodię o rysach udramatycznionych [t.97–104]. Charakteru ostatniego z tematów, piątego, można się było domyślić. Sostenuto c–moll dochodzi do głosu w samym środku poematu, rozkwitając jedną z tych melodii, którą się niełatwo zapomina [t.121–139].

To o tym właśnie walcu pisał Schumann w sobie właściwy sposób: „gdyby Chopin chciał zagrać go do tańca, to chyba nie mniej niż połowa tancerek musiałaby być co najmniej hrabiankami”.

Autor: Mieczysław Tomaszewski
Cykl audycji "Fryderyka Chopina Dzieła Wszystkie"
Polskie Radio II


 
Opus

The Real Chopin »

Tatiana Shebanova

Walc As-dur op. 42
 
Galeria »
 
mini